wystawa Daniela Kowackiego - Galeria Art Office

Daniel Kowacki | Widzę Cię coraz mniej | Malarstwo i obiekty , 25.04 – 29.05.2024 Galeria Art Office

Mamy przyjemność zaprosić Państwa na pierwszą indywidualną wystawę Daniela Kowackiego kuratorowaną przez Karolinę Greś, na której zaprezentowane będą prace malarskie i obiekty z dwóch cykli KOMOREBI i OMOIDE. Wernisaż odbędzie się w naszej galerii w piątek 25 kwietnia o godz. 18.00 przy ul. Krasińskiego 35A w Warszawie.

Widzę już Cię coraz mniej

,,Choć rozstaliśmy się,
moja dusza wciąż wędruje -
cień na ścieżce księżyca.”

Saigyō Hōshi

Zamknij oczy i postaraj się przypomnieć sobie najwcześniejsze wspomnienie. Co czujesz? Czy to ciepło światła przesączającego się przez liście? Głos, który już dawno ucichł? A może tylko nieokreślony cień – ulotny, jakby należał nie do przeszłości, lecz do snu?

Sztuka Daniela Kowackiego prowadzi nas w głąb takich właśnie chwil – rozmytych, migotliwych, zawieszonych między tym, co się wydarzyło, tym, co tylko przeczuwaliśmy, tym, co się nie spełniło… To przestrzeń utkanych z pamięci obrazów za mgłą, wspomnień na granicy światła i ciemności, błogości i niepokoju. Artysta nie rekonstruuje przeszłości – raczej przywołuje jej ślady, pozwala im trwać w niedopowiedzeniu, w ruchomej równowadze między widzialnym a zapomnianym.

W centrum tej opowieści znajduje się pamięć: omoide, wspomnienie – nie jako uporządkowany zapis, lecz jako niedopowiedziana projekcja emocji, kształtów i światła. Widz konfrontuje się z formami, które nie zawsze chcą się ujawnić – balansującymi między figuracją a abstrakcją, między światłem a ciemnością.

Artysta posługuje się poetyką komorebi – jest to japońskie określenie na światło przenikające przez liście drzew – jako metaforą procesu pamiętania. To światło jest przefiltrowane przez materię: nigdy bezpośrednie, zawsze zniekształcone, delikatne. Tak samo jak wspomnienia, które z biegiem lat tracą kontury, zamieniają się w obrazy za mgłą.

Kowacki powraca ku dzieciństwu, nie jako idyllicznemu obrazowi, ale jako przestrzeni, w której radość i błogość współistnieją z cieniem i ciszą. W jego pracach pojawia się mrok – nie jako groźba, ale jako nieodłączna część pamięci. To, co jasne, wydobywa się z ciemności; to, co ciemne, opowiada o świetle. Ten kontrast jest fundamentem całej wystawy – emocjonalnym i formalnym.

„Widzę cię coraz mniej” nie opowiada jednej historii. To raczej seria prób przywołania: obrazów, emocji, miejsc. To mapa zapisana wewnętrznym światłem, w której każdy obiekt i każda praca malarska jest punktem styku między tym, co trwałe, a tym, co rozpływa się w niepamięci. Kowacki nie dokumentuje – on przywołuje. Jego sztuka to gest czułego zbliżenia do tego, co znika.

Wchodząc w tę przestrzeń, widz staje się częścią procesu: pamiętania, tracenia, odzyskiwania. Wchodzi w świat, gdzie granice między tym, co widoczne, a tym, co niewypowiedziane, zaczynają się zacierać.

Czy zdecydujesz się podążyć za tym śladem?

Karolina Greś

________________________________________________

1 別れにし人の心はつらからで月にやどれる影や見ゆらむ

(Wakare nishi / hito no kokoro wa / tsurakarade / tsuki ni yadoreru / kage ya miyuramu)

,,Though we are parted,

my heart does not feel cruel—

is it his image

that I see dwelling softly

in the moonlight’s gentle glow?"

[w:] Miner, Earl; Brower, Robert H. – Japanese Court Poetry, Stanford University Press, 1961.

Daniel Kowacki | Widzę Cię coraz mniej | Malarstwo i obiekty, 25.04. – 29.05.2025

Kuratorka:
Karolina Greś

Miejsce:
Galeria Art Office
Ul. Krasińskiego 35A
01-784 Warszawa

W dniu wernisażu galeria będzie czynna do godziny 21.00.

W pozostałe dni wszystkich chętnych prosimy o kontakt z galerią:

info@artoffice.pl
602 322 103 ,

https://www.instagram.com/artoffice_gallery/

https://kowacki.pl/pl

https://www.instagram.com/jasnyobraz/

————————————–

Daniel Kowacki – ilustrator oraz malarz urodzony w 1997 roku w Częstochowie, absolwent Liceum Plastycznego im Jacka Malczewskiego w Częstochowie oraz Wydziału Sztuki Uniwersytetu Pedagogicznego im. KEN w Krakowie. Tworzył już między innymi dla: Dawida Podsiadło, Fritz Kola, Codete, Alternative Longboards, Good Lood. Od roku zgłębia temat światła noszącego nazwę KOMOREBI (w języku japońskim oznacza to „Światło przesączające się przez korony drzew”). Inspirację tym zjawiskiem widać w jego najnowszych obrazach, które spotkały się z bardzo dobrą krytyką odbiorców.

Mieszka i Tworzy w Warszawie.